24 oktober 2026 2 views
De voormalige spoorwegwerkplaats werd tussen 1902 en 1905 gebouwd voor de Hongaarse spoorwegen. Ooit was het een indrukwekkend complex, waar locomotieven werden onderhouden en gerepareerd. Veel treinen die hier belandden, zouden uiteindelijk een plek krijgen in het spoorwegmuseum. Voor een groot aantal bleef het echter bij wachten.
In de vervallen loodsen staan imposante stoomlocomotieven zoals de Hongaarse MÁV 424, bijgenaamd Buffalo. Een van deze machines draagt nog altijd de opvallende rode ster op de voorkant, waaraan het terrein zijn bijnaam dankt. Ook de zeldzame MÁV 301, gebouwd tussen 1911 en 1914, behoort tot de bijzondere overblijfselen.
Voor fotografen is dit een fascinerende omgeving. Het licht dat door kapotte ramen valt, de verweerde verf, roestige ketels en eindeloze rijen wielen vormen een decor waarin verval bijna iets monumentaals krijgt.
Niet alle wagons vertellen een verhaal van techniek en vooruitgang. Tussen het spoorwegmaterieel bevinden zich ook oude Duitse goederenwagons die in verband worden gebracht met de deportatie van Hongaarse Joden tijdens de Tweede Wereldoorlog. De precieze geschiedenis van afzonderlijke wagons is niet altijd vastgesteld, maar de gedachte aan de Holocaust geeft deze plek een beladen karakter.
Ook uit de Sovjettijd zijn er sporen achtergebleven. In sommige rijtuigen liggen nog oude kaartjes, dienstboekjes en kranten. Kleine restanten van het dagelijks leven, achtergelaten in een wereld die inmiddels ver weg lijkt.
In 2020 gingen Eric en ik op pad. We namen de trein naar het terrein, dat vlak bij een actief spoorwegstation ligt. Een deur stond halfopen en we konden naar binnen. Wat volgde, was een bijzondere fotografische ontdekkingstocht tussen de roestige reuzen.
Maar na het fotograferen ontdekten we dat de deur inmiddels gesloten was. Terug konden we niet.
Naast het terrein lag een rangeerterrein met een onderhoudswerkplaats van de Hongaarse spoorwegen. De toegangspoort was dicht en een bewaker hield het verkeer in de gaten. We legden hem ons probleem uit. Het bleef even stil. Je zag hem bijna denken: open ik die poort, of waarschuw ik de politie?
Gelukkig koos hij voor het eerste. Met een handdruk bedankten we hem voor zijn hulp. We waren een ervaring en een reeks bijzondere foto's rijker.
Het Red Star Train Graveyard is inmiddels officieel niet toegankelijk voor bezoekers en kent serieuze veiligheidsrisico's. Onze ontdekkingstocht was een ervaring uit 2020, geen uitnodiging om het terrein nu te betreden.
Wat blijft, is het beeld van gigantische machines die ooit mensen en goederen vervoerden, maar uiteindelijk zelf tot stilstand kwamen. In het stille licht van een verlaten loods lijken ze nog even te wachten op een laatste vertrek.
Oktober 2026 Herman
